HISZPANIA JEST NAJPOTĘŻNIEJSZYM IMPERIUM NA ŚWIECIE.
FILIP II HABSBURG, GORLIWY KATOLIK,
ANGAŻUJE EUROPĘ W ŚWIĘTĄ WOJNĘ.
DO WALKI Z NIM STAJE JEDYNIE ANGLIA,
KTÓRĄ WŁADA PROTESTANCKA KRÓLOWA.
ELIZABETH: ZŁOTY WIEK
Chodź, ma córko.
Izabella.
Bóg przemówił do mnie.
Nadszedł czas na nasze wielkie czyny.
Anglia jest zniewolona przez diabła.
Musimy ją oswobodzić.
Czemu chodzisz pośród ludu, Wasza Wysokość?
Wyraźnie ci mówiłem, pani, że cię zamordują.
Każdy katolik w Anglii to potencjalny skrytobójca.
Niech przykładem będą te bestialstwa we Francji!
Wiemy, że katolicy wykonują rozkazy Hiszpanii.
Hiszpanie otwarcie mówią o Marii Stuart jako królowej Anglii.
Są lojalni rzymskiemu Papieżowi!
Ilu katolików jest w Anglii, panowie?
- Ogromne rzesze, Wasza Wysokość. - Pół kraju trwa przy starych przesądach.
Co chcecie, bym uczyniła? Powiesiła pół Anglii, czy tylko ich uwięziła?
Musimy działać, pani. Naszą bezczynność postrzega się jako słabość.
Jeśli moi ludzie złamią prawo, mają zostać ukarani.
Do tego czasu mają być chronieni.
Pani, dowiedliśmy, że trzeba bać się każdego katolika w...
Strach rodzi strach. Jestem świadoma niebezpieczeństwa,
ale nie będę karała mojego ludu za jego wiarę, lecz jego uczynki.
Jestem pewna, że lud Anglii kocha swą królową.
Wciąż staram się zasłużyć na tę miłość.
ZAMEK W FOTHERINGHAY, WIĘZIENIE MARII, KRÓLOWEJ SZKOTÓW.
Moja królowo.
Nasi przyjaciele piszą, by dać nam nadzieję.
Wkrótce wierni w Anglii powstaną przeciw temu samozwańczemu bękartowi, Elżbiecie,
i poderżną jej gardło!
Dość tego!
Poderżną jej gardło? Proszę.
A gdy ten samozwańczy bękart będzie martwy, ma pani zostanie królową.
Nasi biskupi głoszą, że Bóg okazuje swe niezadowolenie,
ponieważ królowa wciąż jest niezamężna.
Niektórzy mówią, że jest niepłodna.
- Cóż za brednie. - Niebezpieczne brednie.
Maria Stuart ma syna.
Czemu każdy dręczy mnie tą Marią Stuart?
To nie jej wina, że jest druga w kolejce do tronu.
Nie masz potomka, pani. Wydaj na świat następcę tronu,
a nikt nie rzeknie już słowa o Marii, królowej Szkotów.
Czyż nie przyjęło się wpierw zdobywać męża, nim wyda się na świat potomka?
- Niedługo znajdziemy męża i tobie. - Nie za szybko, moja pani.
- Jest wielu mężów do wzięcia. - Nie chcesz wyjść za mąż?
- Zechcę małżeństwa, jak... - Austria, Francja...
Turcja. Turcja ma sułtana, a Chiny cesarza.
Ograniczyłem się do tych osiągalnych.
I w tym się różnimy, Walsinghamie.
Uważam, że to, co nieosiągalne, jest o wiele ciekawsze.
- Jakiego mężczyznę byś chciała? - Uczciwego, z życzliwymi oczami.
I ze świetnymi nogami...
- I słodkim oddechem. - Byś mogła go całować, nie dusząc się.
W nieodkrytych krainach za morzem musi żyć wielu książąt.
Znajdźcie mi tam prawego.
Od kiedy to omawiamy prywatne sprawy w publicznych miejscach?
Proszę Waszą Wysokość o wybaczenie.
Moi medycy potwierdzili, że królowa wciąż jest płodna.
Trzeba dodać ludowi otuchy.
Dbam o twe bezpieczeństwo, pani. Zagrożenie wciąż jest realne.
Doskonale wiesz, że, gdy ja upadnę, pójdziesz na dno razem ze mną.
Pęka wał nadmorski w Dover, Francis.
Nie mamy pieniędzy, żeby odbudować naszą obronę.
Skieruj swe myśli ku temu zagrożeniu.
Daj nam mądrość, byśmy nie bali się nocą cieni...
i odwagę...
gdy naprawdę zaświta dzień zagrożenia.
Poświęcam lasy Hiszpanii,
by zbudować najwspanialszą flotę, jaka tylko pływała po morzach.
Elżbieto...
Czemu wiedziesz swój lud do piekła?
Ladacznica.
Nadszedł mój czas, Wasza Wysokość.
Odeślij mnie do Anglii, bym zaczął dzieło boże.
Straże, łapcie go!
Kałuża na twej drodze, Wasza Wysokość.
Kałuża...
- Musisz zobaczyć się z Lordem Szambelanem, panie. - Który to?
Tam jest, ale nie możesz wejść.
Jak mam się z nim spotkać, skoro mnie nie przepuścisz?
- Musisz poczekać, panie, aż wyjdzie. - A kiedy wyjdzie?
Nie sposób wiedzieć, panie.
Już łatwiej było z abordażem hiszpańskiego statku.
A jeśli wrogie statki wpłyną na Tamizę? Doki mogą być zamknięte?
Nie zamknięte, pani, ale działa umieszczone...
Hiszpanie.
Ambasadorze...
- Eryk, król Szwecji, Wasza Wysokość. - Znowu?
- Wciąż szaleńczo w tobie zakochany. - Chyba wciąż szalony.
- Iwan, car Rosji. - A gdzie Bess?
Oto Iwan Groźny, Wasza Wysokość.
- Spóźniłaś się. - Proszę Waszą Wysokość o wybaczenie.
Wybaczam.
Ostatni raz.
Arcyksiążę Karol z Austrii, Wasza Wysokość.
Mężczyzna od kałuży jest na zewnątrz, pani.
Moi zalotnicy...
Młodszy brat Maksymiliana II, cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Kuzyn Filipa II.
Bogaty.
Jest dość... przystojny.
- Ile ma lat? - Młody, jak sądzę, Wasza Wysokość.
- Sojusz z Austrią uciszyłby Francję. - I trzymał Filipa na wodzy.
Prawie się rozentuzjazmowałam.
- Poślijcie po niego. - "Danke schön". [Dziękujemy.]
Jak długo jeszcze mogę bawić się w tę gierkę, Francis?
Dziewictwo to atut, który nie traci wartości.
Walter Raleigh, Wasza Wysokość.
Nędzny pirat!
Wasza Wysokość, ten człowiek to osławiony pirat.
Kradł hiszpańskie skarby z hiszpańskich statków i to bez powodu.
Czego chcesz, panie?
Właśnie powróciłem z Nowego Świata, Wasza Wysokość.
W twym imieniu zawłaszczyłem żyzne wybrzeże i nazwałem je Virginią.
Na cześć naszej Królowej-Dziewicy.
Virginią? [virgin - dziewica]
A gdy wyjdę za mąż, zmieni pan nazwę na "Zaślubińja"?
Proszę o twe łaskawe pozwolenie, pani, by powrócić do Nowego Świata
z twym królewskim aktem założenia kolonii na prawach i pod ochroną Anglii.
- Chce pieniędzy. - Kim oni są?
Rdzenni Amerykanie, Wasza Wysokość.
Nie mają żadnego władcy?
Nikogo równego angielskiej królowej.
Ci panowie są tu mile widziani. Sprawdź, czy dobrze ich traktują.
- Mam też dary dla Waszej Wysokości. - Te dary...
to owoc piractwa.
Naprawdę należą do królestwa Hiszpanii.
Możemy je zobaczyć? Co mi przynieśliście?
"Patata", Wasza Wysokość.
Je się je. Bardzo pożywne.
Tytoń.
Wdycha się jego dym.
Wielce pobudzający.
Złoto.
Dzięki uprzejmości hiszpańskich statków, które nie mogły kontynuować...
Wybacz mi, pani, ale powietrze chyba stęchło.
Jestem wyczulony na zapach rynsztoka.
Nie mogę przyjąć owoców piractwa, panie Raleigh.
Filip II nie jest przyjacielem Anglii, Wasza Wysokość.
Im więcej złota mu zabiorę,
tym bezpieczniejsza będziesz, pani.
No proszę. Pirat polityk.
I najlojalniejszy poddany Waszej Wysokości.
Witamy w domu, panie Raleigh. Lordzie Howard, doki.
Panie Raleigh...
/Je się je i...
Wy, piraci, posunęliście się za daleko.
Mój król jest bardzo rozgniewany.
- Zdrajca! - Judasz!
Męska ladacznica Walsinghama!
Nie musicie tego czynić. Nic nie powiedziałem.
- Protestancki zdrajca! - Proszę, nie, ja nie...
Trzymajcie go. Boisz się?
Ty Judaszu!
Judaszu!
Zdrajca nie żyje. Musimy działać.
Czemu nie uderzymy? Na cóż czekamy?
Czekacie na mój rozkaz.
Walsingham wie już zbyt wiele. Jeden zdrajca jest już martwy.
Komu teraz mogę zaufać?
Przybysz czeka, panie.
Williamie!
Witaj, Francisie.
Zawsze lubowałeś się w niespodziankach.
Dobrze wyglądasz, Francisie.
A ty strasznie. Nie karmili cię w tym Paryżu?
Nie zgłębisz tajników wszechświata z pustym żołądkiem.
Mario, Williamie, kolację podano.
Williamie!
Rozmawiałeś z królową?
- Co dzień z nią rozmawiam. - Zbyt ciężko pracujesz, jesteś niezdrów.
Williamie, usiądź przy mnie.
Williamie, nie możemy grzeszyć. Porozprawiajmy o teologii...
Dość już uczyniłeś. Nikt nie mógłby więcej.
Nie mogę teraz opuścić dworu, ona mnie potrzebuje...
Nie słucha mnie i nie dba o zdrowie. Ty mu to powiedz, to twój brat.
Williamie, co mówią w Paryżu o papieskim wezwaniu do Świętej Wojny?
- Wielu przyjęło to z radością. - Musimy mówić o wojnie?
Przekaż nam jakieś dobre nowiny, Williamie.
- Żonatyś już? - Jeszcze nie.
Mario, daj spokój Williamowi.
Usiądź, najdroższa.
Módlmy się.
Składamy ci pokorne dzięki, Panie, dawco wszystkiego.
- W imię Trójcy Świętej. Amen. - Amen.
Poznaczone czasem jest me lico.
Skąd to się bierze?
To zmarszczki śmiechu, moja pani.
Zmarszczki śmiechu?
Kiedy to ja się śmieję?
Teraz i ty masz zmarszczki śmiechu.
/Piękno Waszej Wysokości /zaślepia me oczy.
Jestem onieśmielony, jestem pokonany.
Umieram.
Tylko twa miłość,
ma szacowna Elżbieto, może przywrócić mnie do życia.
Jego Wysokość uczynił mi wielki zaszczyt.
Elżbieto, jakież mam szczęście, stojąc w obecności twej słynnej osoby.
Elżbieto, wymawiać twe imię to jak słyszeć niebiańską muzykę.
Niechaj ten słodki dźwięk prowadzi mnie przez życie.
Elżbieto, przybyłem tu, na ten znakomity dwór,
w nadziei, że nasze dwa wielkie narody...
może połączyć miłość.
On mnie zainteresował.
- Pomów z nim. - On, moja pani?
On.
/Zachwycili mnie ci tubylcy, panie. /Mogłabym dostać jednego?
/- Chyba nie są niebezpieczni? /- Zależy, pani, do czego ci oni.
/Ubiorę go w jedwab koloru morwy /i każę mu kroczyć za mną
oraz nieść mój płaszcz.
Mam sekret, mój drogi.
Udaję, że między mną a nimi jest szyba - "eine Glasscheibe".
Mogą mnie ujrzeć, lecz dotknąć już nie.
Powinieneś to wypróbować.
Wasza Wysokość, jestem...
/Mimo wszystko to naprawdę coś.
Znaleźć puste miejsce na mapie i zbudować tam godne podziwu miasto.
Które, bez wątpienia, nazwiesz na swą cześć, panie.
Bez wątpienia.
- Czy w rewanżu mogę zadać pytanie? - Oczywiście.
Jak mam zdobyć przychylność królowej?
Czemuż miałabym to wyjawić?
Niewiele mam do zaoferowania, ale to, co dać mogę...
Mów, a będzie twoje, pani.
Mów, panie, jak najprościej to, co masz na myśli.
Wszyscy schlebiają królowej, licząc, że zdobędą jej względy.
Skomplementuj ją prawdą, panie.
Nie znam nawet twego imienia, pani.
- Elżbieta Throckmorton. - Druga Elżbieta.
Wszyscy zwą mnie "Bess".
/Najłagodniejsza z królowych, /najjaśniejsza gwiazdo na naszym tronie,
/przedstawimy cię obok niebiańskich duchów.
Jego Wysokość jest zmęczony po swej długiej podróży.
Żaden mąż nie może być zmęczony w obecności tak uroczej królowej.
Doskonale prowadzisz swą gierkę, mój młody przyjacielu,
ale nie pragniesz czasem onieśmielająco powiedzieć to, co naprawdę myślisz?
Nie śmiem nawet pomyśleć, co naprawdę myślę.
Być może myślisz,
że wolałbyś być w domu.
Jesteś bardzo mądra, Wasza Wysokość.
Jego Wysokość, arcyksiążę, poinformował mnie, że mój urok go onieśmiela
i uda się na spoczynek do swych prywatnych komnat.
Nie chcę go zranić twą intrygą.
Więc co uczynimy dalej?
Może wszyscy udamy się na spoczynek.
Podejrzewam, że z niego profesjonalny uwodziciel. Mam rację?
Z całą pewnością jest czarujący, moja pani.
Są nudniejsze profesje.
Podoba ci się, prawda?
Żyje w świecie bajeczniejszym niż sam dwór.
To pokrzepiające.
No cóż, powinnyśmy pozwolić mu przyjść ponownie.
Niebieska.
/Wyobrażasz sobie, pani, /jak to jest płynąć przez ocean?
/Tygodniami nie widzisz nic /na horyzoncie.
/Całkowita pustka.
/Żyjesz w wielkim strachu...
/Strachu przed sztormami...
/Strachu przed zarazą na pokładzie...
/Strachu przed bezkresem...
Musisz więc stłamsić strach na samym dnie żołądka.
Studiować mapy...
/Obserwować busolę...
/Prosić o dobry wiatr...
i nadzieję.
Czystą, złudną, kruchą nadzieję.
Wasza Wysokość, arcyksiążę i dwór czekają.
Niech czekają!
Kontynuuj, panie Raleigh. Miałeś nadzieję...
/Wpierw pojawia się jedynie /mgiełka na horyzoncie.
Więc ją obserwujesz...
I obserwujesz...
Potem jest niewyraźna plama...
Cień na wodzie w oddali.
Za dzień, za jeszcze jeden dzień...
Plama powoli rozrasta się na horyzoncie i nabiera formę.
/Aż na trzeci dzień /pozwalasz sobie uwierzyć...
/Odważasz się wyszeptać to słowo...
/Ziemia...
Ziemia, życie...
Zmartwychwstanie.
Prawdziwa przygoda.
Wyjść z olbrzymiej niewiadomej... Z bezkresu...
/W nowe życie.
/To, Wasza Wysokość, /jest Nowy Świat.
Podoba mi się twój romantyzm, panie.
Twój ocean to odbicie wieczności, tak myślę.
Takie olbrzymie miejsca sprawiają, że jesteśmy maluczcy.
To my odkryliśmy Nowy Świat, panie Raleigh, czy Nowy Świat odkrył nas?
Mówisz, pani, jak prawdziwy odkrywca.
Lubię cię, panie Raleigh.
/I ja lubię ciebie, pani.
Wiesz, oczywiście, że, gdy mężczyzna mi się podoba, to go nagradzam.
Słyszałem o tym.
I co na to powiesz?
Nagrodź me posłannictwo, Wasza Wysokość, nie mnie.
Posłaniec to nie człowiek?
W rewanżu pozwól mi miłować ciebie, pani.
Mów dalej.
Musi być trudno tak wielkiej królowej
zaznać przyjemności bycia miłowaną za to, że jest sobą.
Teraz robisz się nudny.
Pierwszy!
Masz silniejszego konia.
Twój, pani, ma mniejsze obciążenie.
Królowa nie ustępuje drogi nikomu.
Wybacz mi, pani, mój koń nie zna jeszcze swego miejsca w szeregu.
A ty swe kiedykolwiek znałeś, panie Raleigh?
Jazda!
To od niej.
Maria Stuart jest sercem i duszą naszych poczynań.
Dopilnuj, by tylko ona to przeczytała.
Czekamy na jej rozkaz.
Rozkaz musi zostać jasno wydany.
Strażnik, pani.
Mój szlachetny strażnik.
Nawet gdy się modlę, jestem niebezpieczna dla Anglii?
Jak zwykle, pani, dbam o twe bezpieczeństwo.
Modlę się za moją kuzynkę Elżbietę.
Myślisz, że ona modli się za mnie?
Czy to prawda,
że nigdy nie zaznałam przyjemności bycia miłowaną za to, że jestem sobą?
Mam nadzieję, że wiesz, moja pani, że ja cię za to miłuję.
Czy kiedykolwiek ktoś za to miłował? Wątpię.
A ty?
Mężczyźni cię lubią,
bo jesteś śliczna.
Oraz jesteś blisko królowej.
Bez wątpienia.
On też.
Lubi cię, bo chce uzyskać me względy.
Wiesz o tym?
Tak, moja pani.
Inne rzeczy też, a jakże. Ale tego pragną wszyscy mężczyźni.
Męskie potrzeby nie różnią się.
Zazdroszczę ci, Bess.
Możesz posiąść to, czego ja nie mogę.
Jesteś mą poszukiwaczką przygód.
Dzięki, że przybyłaś.
Nie możesz słać listów do pałacu.
Wiesz, co by się stało, gdyby mnie przyłapano.
Potrzebna mi twa pomoc.
- Chcesz więcej pieniędzy? - Nie.
- Mój ojciec nie chce już się tak kryć. - Oczywiście.
Obydwaj chcemy powrócić do łask dworu.
To niemożliwe. Jesteście papistami.
Jakże to niemożliwe? Wszyscy na dworze mają w rodzinach papistów.
Tak jak ty. Pomów z królową, jesteś jej ulubienicą.
Wraz z ojcem przyjmiemy nową wiarę.
- Kuzynko Bess... - Nie.
Znamy się całe życie. Nie zrobiłbym niczego, co cię skrzywdzi.
Czemu nie możesz służyć nam pomocą? Oni nas zabiją!
Nie dręcz mnie, panie Raleigh.
Nie ma niczego, co chciałabym bardziej zrobić.
Więc czemu tak nie uczynisz, pani?
Niech tak będzie.
Tak zrobię.
Widzisz? Kłamałeś. Wcale nie chcesz mnie w swym posłannictwie.
Jesteś łgarzem.
- Bess, chciałabyś wyruszyć w morze? - Obawiam się, że to niemożliwe.
Kobiety przynoszą pecha na pokładzie.
Doprawdy?
Zamknijmy na miesiąc stu mężów w miejscu mniejszym niż to...
Mężczyźni mają swe potrzeby. Piękna niewiasta doprowadziłaby nas do obłędu.
"Mężczyźni mają swe potrzeby"?
Niechaj zostaną na lądzie i zaspokoją potrzeby.
Pan Raleigh aż się pali, by wyruszyć do swej kolonii.
Musimy przekonać go, by zabawił u nas nieco dłużej.
Nieprawdaż, panie?
Bess?
Czego chcecie? Kim jesteście?
Puśćcie mnie, do diabła! Kim, u licha, jesteście?
Jeśli ty mi nie pomożesz, może uczyni to twój ojciec.
Nie!
Dość tego!
Dość!
Tak.
Nie uratujecie już Anglii...
Nasze działania już się rozpoczęły.
- Ambasadorze? - Tak, królowo?
Co wiesz o "Angielskich Poczynaniach"?
"Poczynaniach"? Wybacz mi, Wasza Wysokość...
Dwie armady mają wylądować na wybrzeżu Sussexu i Norfolku.
Maria Stuart zostanie uwolniona i osadzona na angielskim tronie, a mnie zgładzą.
- Brzmi znajomo? - Nie wiem o żadnych planach inwazji...
Nazwałam ten plan "Angielskie Poczynania",
ale lepiej byłoby rzec: "la Empresa di Inglaterra",
ponieważ to hiszpański plan.
Plan ataku mojego byłego szwagra i twego króla na mój kraj.
Twój kraj, pani? To mój kraj jest atakowany.
Wasi tak zwani piraci każdego dnia atakują nasze statki handlowe!
Myślisz, że nie wiemy, skąd mają rozkazy?
Cały świat wie, że ci piraci płyną Tamizą wprost do twej królewskiej alkowy.
Odejdziesz stąd, panie!
Wracaj do swej mysiej dziury i przekaż Filipowi,
że nie lękam się ani jego, ani jego księży, ani wojsk.
Przekaż, że jak chce podnieść na nas swą małą rączkę,
jesteśmy gotowi ugryźć go tak, by pożałował, że nie trzymał jej w kieszeni.
Widzisz spadający liść i myślisz, że wiesz, skąd wieje wiatr.
Ale oto nadchodzi wiatr, madame, który rozwieje twą dumę.
Wiatrem też mogę dowodzić, panie!
Mam w sobie huragan, który ogołoci całą Hiszpanię, jak ze mną zadrzecie!
W co się tak wpatrujesz?
Spuść wzrok, jestem królową!
Nie jesteś mi równy, panie, nigdy nie będziesz!
Panie, Elżbieta dowiedziała się o naszych zamiarach.
Więc zaatakujemy najszybciej, jak to będzie możliwe.
Bóg opuścił Elżbietę.
- Anglia musi zostać rozbita w pył. - Oczywiście, panie.
Jakieś wieści o Jezuicie?
Jego misja przebiega zgodnie z planem, panie.
Flota musi być gotowa wypłynąć w morze w ciągu miesiąca.
- To niemożliwe, panie. - Dla Boga nic nie jest niemożliwe.
- Tylko cud... - Dokładnie...
Cud.
Cud boży.
Tak, panie.
Ustawienie planet jest w tym roku dość niezwykłe.
Mars ma wzejść trzy dni po rocznicy urodzin Waszej Wysokości,
a także w dzień pełni księżyca,
który rządzi fortuną wszystkich książąt płci żeńskiej.
"Książąt płci żeńskiej"...
Miałem na myśli księcia, który także jest kobietą.
Tak, doktorze Dee, zrozumiałam.
I co to wszystko oznacza?
Oznacza to powstanie wielkiego imperium, Wasza Wysokość.
I upadek drugiego.
Wstrząsy.
Które imperium ma powstać, a które upaść?
Tego rzec nie mogę.
Astrologia to, jak dotąd, bardziej sztuka niż nauka.
Nic więcej, doktorze Dee?
Żadnych konkretnych katastrof, przed którymi moglibyśmy się uchronić?
Ma na myśli zamach na me życie.
Francisie, zostawisz nas na moment?
A życie osobiste tego księcia płci żeńskiej...
Co tu przepowiadają gwiazdy?
To sprawy państwowe, Wasza Wysokość.
Gwiazdy na pewno przepowiedzą sprawy państwowe, doktorze Dee.
Do takiej przepowiedni muszę spojrzeć w inną mapę.
Cudownie.
Ta siła... Będziesz potrzebować całej swej siły w nadchodzących dniach.
Ale wątpisz w siebie, moje dziecko.
Od dawna nie widziałem na twej twarzy takiego lęku.
- Mam powody do lęku? - Coś cię osłabia.
Nadchodzą trudne dni.
Lecz ja nie jestem prorokiem.
Dostrzegam tylko widma.
Gość, panie.
Przepraszam, że weszłam na pokład bez pozwolenia, panie Raleigh.
Witam na pokładzie.
Królowa pragnie cię widzieć, panie.
- Prosiła mnie, bym cię zapewniła... - Nie potrzeba mi żadnych zapewnień.
Nie jestem dworzaninem i nigdy nim nie byłem.
Więc powiedz jej to sam, panie.
To jest moje życie, Bess.
Tu jest moje miejsce.
Wygląda mi to na samotny żywot.
Czasami, ale to żywot, który wybrałem.
Rozumiem.
Prosisz o pozwolenie na odpłynięcie.
Tak, Wasza Wysokość.
Masz zamiar powrócić do swej kolonii na...
dwa, może trzy, cztery lata.
Jeśli Wasza Wysokość wyda dla mnie ten królewski akt.
To dużo czasu.
Nic mnie tu już nie trzyma.
Na morzu wiem, co mam robić, znam ryzyko...
- Tu... - Nie, mylisz się!
Jesteś tu potrzebny.
Jako kapitan mej osobistej straży.
- Kapitan twej straży? - Klęknij.
- Wasza Wysokość... - Powiedziałam "klęknij"!
Sir Walterze Raleigh...
No cóż...
Możesz wyrazić swą wdzięczność.
To dla mnie zbyt wielki zaszczyt.
Skoro to tak wielki zaszczyt, czemu wpatrujesz się w swe ciżmy?
Wiesz, czemu, pani.
Teraz wpatrujesz się w mur.
Jestem tak szkaradna, że nawet nie spojrzysz w mą twarz?
Czemu prawisz jak głupiec, skoro nim nie jesteś?
Głupiec?
Tak, jestem nim. Jestem daremną i głupią kobietą.
A ty... Ty przybywasz tu jak z innego czasu, a ja...
Masz prawdziwe przygody, podróżujesz tam, gdzie kończy się mapa.
Ruszyłabym z tobą, gdyby tylko mogła. Naprawdę.
Zbierają się burzowe chmury. Musisz tu zostać.
Nie możesz opuścić Anglii.
/"Bo kto chce zachować /swoje życie, straci je;
/"a kto straci swe życie /z mego powodu, znajdzie je."
Panie, bądź z nami, gdy nadejdzie koniec.
Nie ulękniemy się mroków śmierci.
Przepraszam, nie chciałem ci przeszkodzić.
Myślałam, że modlę się w ciszy.
Tak było.
Proszę o wybaczenie, panie.
Muszę udać się do królowej.
Powieszono dziś człowieka.
Był twym kuzynem.
- Tak. - Przykro mi.
Ostatni raz, gdy go widziałam...
Potrzebował mej pomocy.
- Nic nie uczyniłam. - A cóżeś mogła uczynić?
Nie wiem.
A teraz on jest nieżyw.
Wciąż widzę jego oblicze.
Widzę jego oczy.
Nie mogłaś nic uczynić, by go uratować.
- Tak bardzo się lękam. - Wszyscy jesteśmy ludźmi, Bess.
Czynimy, co w naszej mocy.
/Twa praczka nosiła /w praniu listy.
To nie jej praca, jak mniemam.
Jak mam przesyłać swą intymną korespondencję?
- Przeze mnie. - A ty będziesz ją czytał, panie.
Z należnym szacunkiem.
- Nie mam prawa do prywatności? - Nie.
Rozczarowujesz mnie, panie.
Królowa zleciła te środki dla twej ochrony.
Królowa? To ja jestem królową.
Zwą ją "Królową-Dziewicą".
A czemuż to, panie?
Możliwe to, by nie zechciał jej żaden mężczyzna?
Niech cię podrzuci. Bądź śmiała.
Możesz mu zaufać.
Tak i do góry w powietrze.
La Volta.
Wymaga, aby me wszystkie panie się tego nauczyły.
Widzisz, jaka nieustraszona jest Bess.
Lubisz, gdy twe panie skaczą na twój rozkaz.
- Myślisz, że to coś złego? - Nie, jesteś królową.
Należy się ciebie słuchać.
Prawdę mówiąc, jestem bardzo zmęczona, mając zawsze kontrolę.
Nonsens.
Co?
Kontrola to twoja strawa i napitek.
Doprawdy?
Bess.
Musisz zatańczyć z Sir Walterem.
Pragnie ukazać nam swe umiejętności.
Nie mam tychże umiejętności, Wasza Wysokość.
Nie znam kroków.
No chodźże.
Stoisz o tak.
Z rękami tutaj.
A gdy skacze...
To przy piątym kroku
podnosisz ją.
Co może być łatwiejszego?
Zajmij pozycje.
Sir Walterze.
Należy się mnie słuchać.
Jak Wasza Wysokość pragnie.
Trzymaj ją mocno. Nie chcę, byś ją upuścił.
Grać.
Sześć kroków. Raz, dwa, trzy.
I opuścisz mnie.
Zostaw nas.
Chcę, by ich oboje zostawiono w spokoju.
Pani.
Muszę odpowiedzieć.
Jeśli twe siły są w gotowości, wewnątrz i na zewnątrz królestwa,
to twa królowa rozkazuje ci wysłać człeka do pracy.
Myślę, że to mamy.
Tak.
Niech rozpocznie się dzieło boże.
- Gdzieś był? - Spotkałem się ze starym przyjacielem.
Bez wątpienia z tymi z Paryża.
Nie widziałem cię od wielu dni.
Tak.
A teraz wróciłeś.
Wiesz...
że wciąż pamiętam dzień twych narodzin?
Miałem 11 lat.
A ty byłeś takim bezbronnym pędrakiem.
Spojrzałem na ciebie w twym łóżeczku...
Na twą małą, pomarszczoną twarz.
Pokochałem cię od pierwszej chwili.
Zawiodłem cię, czyż nie?
Wybacz mi, jeśli wystarczająco cię nie miłowałem.
Myślałeś, że nie będę wiedział?
Pobłogosław go, Wasza Wysokość.
Idziemy dalej.
/Królowa teraz się modli.
Wolność dla Marii Stuart!
Elżbieto!
Ladacznico!
Przynosisz wieści?
Zaatakowano królową.
Schwytano skrytobójcę.
Królowa...
nie tknięta.
Nie tknięta?
A ty, pani.
Zostaniesz osądzona.
Za zdradę.
Ja?
Co to ma wspólnego ze mną?
To jest problem z knuciem, czyż nie?
Tyle tajemnic, że nie ma pewności kto jest po czyjej stronie, aż do końca gry.
Mamy wszystkie listy, jakie napisałaś.
Listy?
Zdrajca!
Widzę, żeś gotów na śmierć, Jezuito.
Uczyniłem to, po co zostałem tu wysłany.
Dlaczego pistolet nie był nabity?
Potrzebuję twej pomocy.
Ja także poniosłem klęskę, bracie.
Po co został wysłany Jezuita?
Powiedziałem ci wszystko, co wiem.
Więc zabij mnie.
Czeka na mnie lepszy świat.
Wszyscy zostaniemy na końcu osądzeni, bracie.
Nawet ty.
Williamie.
Nie jesteś męczennikiem.
Nawet nie byłeś mordercą.
Sprawię, że zostaniesz przetransportowany do Francji.
Nikt się nie dowie.
Żebym nigdy więcej o tobie nie usłyszał!
Francisie.
Nigdy nie widziałam, by była tak zaniepokojona.
Od rana jest sama w komnacie. Nikogo nie chce widzieć.
- Pytała o mnie? - Nie.
Ale potrzebuje cię.
Wiem, że tak jest.
Idź do niej.
Proszę.
Także przybyłeś, by rzec mi, że muszę zamordować królową?
Nigdy nie śmiałbym powiedzieć mej królowej co ma robić.
Tylko ty wiesz, gdzie leży twój obowiązek.
Czy obowiązkiem mego ojca było zamordowanie mej matki?
Była wówczas królową.
Niechętnie pomrę tak krwawą śmiercią.
Od kiedy tak bardzo się lękasz?
Zawsze się lękam.
Zabij królową.
Wszystkie królowe są śmiertelniczkami.
My, śmiertelnicy, mamy wiele słabości.
Zbyt dużo czujemy.
Zbyt dużo cierpimy.
I zbyt wcześnie pomieramy.
Ale mamy szansę miłować.
Mamy?
Zawdzięczam Anglii me życie.
Ona ma także mą duszę.
/Maria Stuart musi zginąć!
Musi.
Maria Stuart musi zginąć.
Gdzie to jest napisane?
Kto tak mówi?!
Rozkazałam to?!
Wasza Wysokość, to nie czas na litość.
/Nie praw mi kazań, starcze!
/Spójrz na siebie. /Ledwie stoisz.
/Idź do domu do swej żony.
/Do swego łoża.
Prawo musi działać wedle swej drogi.
Czyją władzą mnie potępiasz?
/Bóg jest mym jedynym sędzią.
Prawo jest dla zwykłych ludzi!
Nie dla książąt!
Prawo, Wasza Wysokość,
jest dla ochrony twego ludu.
Zostawcie mnie.
- Wasza Wysokość. - Wasza Wysokość.
/Nie wiesz kim jesteście, ni co czynisz.
Ja wiem kim jestem.
Jeśli pomrę...
to w takim sposób, w jakim żyła.
Jako królowa.
Ufająca łasce Boga, mego ojca.
Mają listy pisane ręką Marii Stuart.
Cała Anglia pragnie jej śmierci.
Ma córko, chciałabyś zostać królową...
Anglii?
O której godzinie?
O ósmej.
Jutro rano.
Ma to zostać zaniechane!
Chcę, by tego zaniechano!
Słodka chrześcijanka
ubita przez bezbożną, bezdzietną bękartkę.
Krew...
musi zostać przelana za krew.
Elżbieta...
bękartka.
Wzywam legiony Chrystusa do wojny!
Przemoczona krwią dziewica.
Zapłaci...
swym krajem...
swym tronem...
i swym życiem!
Wybacz mi, Wasza Wysokość.
Zawiodłem cię.
Jak mnie zawiodłeś?
Co mam ci wybaczyć?
Filip II Habsburg był bogobojnym człekiem, który nie mógł wywołać wojny bez prawego powodu.
Przejąłem każdy list, który w tajemnicy wysyłała Maria Stuart.
Nie dostrzegłem tego, że Hiszpania wiedziała, iż je czytam.
Czekali, jak napisze słowa, które w mych oczach potwierdzą zdradę.
Wybacz mi.
Dałem się złapać w mą własną sieć.
To ja wydałam rozkaz na egzekucję Marii.
Ja zabiłam królową wybraną przez Boga
A teraz najbardziej posłuszny syn boży wywołuję Świętą Wojnę, aby mnie ukarać.
Jesteśmy w stanie wojny.
I kto wie, kiedy znów się spotkamy.
Jeśli w ogóle będzie nam to dane.
Jeśli Anglia padnie, spędzę me ostatnie dni w hiszpańskim więzieniu.
By pomrzeć z dala od domu.
W największej samotności jak nigdy.
Nigdy.
Pogoda przybiera mroczne oblicze.
Co robisz w czasie burzy, gdy stajesz przed śmiercią?
Im bliżej jestem śmierci,
tym bardziej chcę żyć.
Tym bardziej pragnę życia.
By żyć aż do końca.
Czemu mamy lękać się jutra, skoro mamy tylko dzień dzisiejszy?
Pragnę...
Nie znałem niewiasty takiej jak ty...
W innym świecie, w innym czasie...
mógłbyś mnie miłować?
Znam tylko jeden świat.
I w tym świecie miłowałem ciebie.
Jest coś, co możesz dla mnie uczynić.
Coś, czego nie zaznałam od...
długiego czasu.
Jeśli byłbyś tak skłonny...
Coś, o czym potem nie wolno mówić.
Musi być zapomniane.
Tylko na teraz...
Pocałunek...
Pomarłam...
Wydać rozkaz flocie, aby była gotowa bronić kanału.
Czekamy na zapasy.
Będziemy mogli wyruszyć, jak tylko będziemy gotowi i uzbrojeni.
Mam ci coś do powiedzenia.
Nie proszę o nic.
Czy to jasne?
Twe życie należy do ciebie.
- Nic się nie zmieni. - O co chodzi?
Ja...
Jesteś brzemienna?
Nikt nie wie.
Już poczyniłam plany. Poproszę królową o pozwolenie na opuszczenie dworu.
Gdzie się udasz?
Do domu mej matki.
Jestem podopieczną królowej. Nie mogę zabiegać o męża bez jej pozwolenia.
Nie mogę poślubić bez jej pozwolenia.
A jeśli chodzi o posiadanie dziecięcia...
Twego...
Nic nie dzieje się tak, jak powinno.
Proszę, posłuchaj.
Mówiłeś niegdyś, że o cokolwiek poproszę, to będzie moje.
- Pamiętasz? - Oczywiście.
Proszę, byś o mnie zapomniał.
Poszedł na swój okręt.
Do swej powinności.
- Zapomnij o mnie. /- Bess!
- Jesteśmy wzywane. /- Idę.
Ta hiszpańska armada jest na morzu z armią liczącą 10,000 mężów?
A przyjaciel Filipa, książę Parmy ma na francuskim brzegu 15,000 mężów.
Planuję przekroczyć kanał w barkach i popłynąć do Tamizy.
Nie mają wystarczająco barek. I nie mają czasu.
A nasze siły bronią Tamizy w Tilbury. Ile, 4000 mężów?
3000.
Prawdopodobnie.
Jeśli hiszpańska flota połączy się z barkami, ich łączna siła nas przygniecie.
Zatem musimy nawiązać z nimi walkę na morzu.
Aby nie mieli szans się połączyć.
Wasza Wysokość, ta ogromna armada przebije się przez naszą morską obronę.
I pokonają nas na ziemi.
Trzeba przygotować się na najgorsze.
Powietrza! Potrzebuję powietrza!
/Tymże pierścieniem cię poślubiam. /Mym ciałem cię wielbię.
/I całym mym ziemskim /bogactwem cię obdarowuję.
/W imię Ojca...
/Syna...
/i Ducha Świętego.
Bess!
Bess Throckmorton!
Tutaj, moja pani.
Powiedz, czy to prawda.
Jesteś brzemienna?
Jesteś brzemienna?!
Tak.
Moja pani.
Ty zdrajczyni.
Śmiesz mieć przede mną tajemnice?!
Prosisz o me pozwolenie, zanim swawolisz!
Zanim się rozmnażasz!
Me suki noszą moje obroże!
Słyszysz?!
Słyszysz mnie?!
Wasza Wysokość!
Proszę, trochę godności.
- Łaski. - To nie czas na łaskę, Walsingham.
Idź do swojego zdradzieckiego brata i zostaw mnie z mymi sprawami.
Czy to jego?
Powiedz mi. Czy to jego dziecię?!
Tak.
Moja pani.
To dziecię mego męża.
Wasza Wysokość.
To nie jest królowa, którą miłowałem i której służyłem.
Ten człek uwiódł podopieczną królowej.
Ona poślubiła go bez mej zgody.
To są obrazy karane przez prawo. Aresztuj go!
Już!
Nie masz już ochrony królowej!
Jak sobie życzysz.
Wasza Wysokość.
Wynoście się.
Wynoście się! Wynoście się!
Upadek imperium, o którym mi mówiłeś.
Mówiłeś o imperium angielskim? Bowiem Anglia nie upadnie, gdy ja jestem królową!
Jeśli to twoja przepowiednia, to uczyń ją ponownie.
Wasza Wysokość chce, bym powiedział, to co Wasza Wysokość chce usłyszeć.
Nie będę zabawką przeznaczenia!
Czyż nie stanęłam przed kulą skrytobójcy i nie przeżyłam?
Po prostu...
Powiedz mi, że nie ma pewności.
Wszystko jest możliwe. Mówiłeś o widmach.
Proszę, po prostu...
daj mi nadzieję.
Siły kształtujące świat są większe od nas, Wasza Wysokość.
Jak mam obiecać, że uczynią na twą korzyść,
nawet mimo to, że jesteś królową.
Tyle wiem.
Kiedy rozpęta się burza,
każdy człek działa zgodnie z własną naturą.
Niektórzy są zmożeni strachem.
Niektórzy pierzchną.
Niektórzy się skrywają.
Niektórzy rozpościerają skrzydła niczym orły i szybują w wietrze.
Jesteś światłym człekiem, doktorze Dee.
A ty, pani...
jesteś bardzo wspaniałą damą.
Moi Lordowie...
nie potrafię dać wam słów pocieszenia.
Ta armada, która na nas płynie...
niesie na swych pokładach Inkwizycję.
Niech Bóg broni, by im się udało.
Wówczas nie będzie już wolności w Anglii.
Sumienia.
Ni myśli.
Nie możemy zostać pokonani.
Dzwony mają rozbrzmieć w każdym mieście.
Rolnicy mają opuścić pola i wziąć broń.
Zbiory muszą poczekać.
Trzeba wypuścić wszystkich więźniów.
Anglia także jest ich krajem.
Wypuścić Raleigha.
Zostaje mu wybaczone.
Modlę się, by mi też wybaczono.
Stoją nam na drodze, panie Galey.
Wasza Wysokość, nawiązano walkę z wrogiem.
Jakie wieści?
Odważne działanie, Wasza Wysokość.
Dwa okręty zostały stracone.
Jaki zysk?
Wróg wciąż prze naprzód.
Kolejne cztery statki stracone.
Musimy dalej atakować wroga.
Mają przewagę ogniową, Drake.
Zdecydowanie.
Tracimy zbyt wiele okrętów. Musimy się wycofać.
I bronić wybrzeża!
Jeśli wiatr będzie nam sprzyjać, możemy zaatakować ich branderami.
Sześć branderów prosto w formacie Hiszpanów.
To zmusi ich do rozproszenia.
Nie możemy się do nich zbliżyć.
Musimy przełamać ich formacje!
To nasza jedyna szansa.
Hiszpanie są o jeden dzień stąd, Wasza Wysokość.
Musimy wycofać się w bezpieczne miejsce.
Błagam, byś doceniła wagę tej sytuacji.
Mamy niewiele czasu.
Mój ukochany ludzie!
Widzimy żagle nadpływającego wroga.
Słyszymy hiszpańskie armaty z wód.
Niebawem spotkamy się z nimi.
Twarzą w twarz.
Będę pośród pożogi bitwy. Aby żyć, lub zginąć wraz z wami!
Gdy będziemy razem stać, nie przejdzie żaden najeźdźca.
Niech przybędą ze swymi piekielnymi armiami!
Nie przejdą!
Gdy dzień bitwy dobiegnie końca...
spotkamy się ponownie w Niebie...
albo na polu zwycięstwa!
Odpychają nas na skały.
Zrzucić kotwice.
Mamy rozkazy płynąć z całą prędkością.
Jeśli nie opuścimy kotwicy, rozproszymy formację.
Zrzucić kotwicę!
Chyżo!
Dalej!
Zrzucić kotwicę!
Zrzucili kotwicę.
Te hiszpańskie potwory nie radzą sobie z angielskim morzem.
Wiatr nam sprzyja!
Ruszamy?
Ruszamy!
Z Bogiem, przyjacielu.
Walterze.
Nie zapomnij wyskoczyć.
Wystarczy!
Opuścić pokład!
Przygotować lont!
Niech wszyscy opuszczą okręt!
Natychmiast!
Opuścić okręt!
Już!
Ruszać się!
Brandery!
Podnieść kotwicę!
Chyżo!
Załadować działa.
Przeciąć linę!
Hiszpanie płyną dalej.
Płonie tylko pięć ich okrętów.
Nie wystarczająco dużo.
Elżbieta jest mrokiem,
jam jest światłem.
Bóg Wszechmogący łagodzi twój gniew.
Twe potężne wiatry poniżyły naszą dumę.
Nasze okręty zostały zniszczone.
Nasze armie przepadły.
To jest Twa wola, Panie.
Francisie.
Służyłem Waszej Wysokości we wszystkim.
Wiedziałam o tym.
Już nie będziesz mnie potrzebować.
Spocznij tu.
Przyjacielu.
Elżbieta ma syna.
Musisz być dumny.
Bardzo.
I spełniony.
Czy jakiś człek może być spełniony?
Wciąż marzysz o lśniącym mieście w Nowym Świecie?
Zawsze.
Chciałabym dać twemu synowi me błogosławieństwo.
Będę zaszczycona.
Zwą mnie królową dziewicą.
Niezamężna.
Nie mam pana.
Bezdzietna.
Przeznaczone mi rządzić ludźmi.
Bóg daje mi siłę, aby sprostać tej potężnej wolności.
Jestem waszą królową.
Jestem sobą.
Utrata Armady była najbardziej upokarzającą
porażką w historii marynarki Hiszpanii.
Filip zmarł 10 lat później, zostawiając Hiszpanię na skraju bankructwa.
Anglia wkroczyła w okres czasu i pomyślności.